Armweeklynews.amՄՇԱԿՈՒՅԹ

 

  ՀՈՌԵՏԵՍԱԿԱՆ ՄՏՔԵՐ ՄԻԱՀԵԾԱՆ ԻՇԽԱՆՈՒԹՅԱՆ ՄԱՍԻՆ  

 Սովորաբար, ասում են բնագետները, բնության մեջ հանկարծակի լռություն է տիրում բնական աղետներից ու փոթորկից առաջ: Մինչդեռ Հայաստանում, ընդհակառակը, լռություն տիրեց... ընտրություններից հետո:
Անսովոր, աննախադեպ լռություն, որը չընդհատվեց նույնիսկ ընտրությունների շեմը չհաղթահարած հնգյակի կողմից: Մինչդեռ շատերը, որոնց թվում նաեւ ես, ակնկալում էինք բողոքի երթեր, ցույցեր, հանրահավաքներ: Վերջապես խախտվեց տասնամյակների ավանդույթը, բարեբախտաբար:
Սակայն դա ամենեւին էլ նշան չէ պարտվողների քաղաքակիրթ վերաբերմունքի. պարտվեցի՞ր, շնորհավորիր հաղթողներին ու պատրաստվիր հաջորդ ընտրություններին. այս սկզբունքը չի գործում մեր պարագայում:

Այսուհանդերձ, չարաշուք մի բան կա այդ լռության մեջ, գոնե իմ ընկալմամբ: Ու թեեւ բնավ չեմ ցանկանում չարագուշակի դեր ստանձնել, սակայն չեմ կարող չարձանագրել, որ մեր նորընտիր խորհրդարանը շատ ավելի հեռու է լինելու հասարակության տարբեր խավերին հուզող լրջագույն խնդիրներն ու սպասելիքները ներկայացնելու, մտքերի ու գաղափարների հանդիպման, բախման ու հաշտեցման ասպարեզ դառնալու իր գործառույթներից, քան նախորդները: Ընդամենը լինելու է մի դակիչՙ իշխող կուսակցության ներսում առնված որոշումներին օրենսդրական ուժ ապահովելու համար: Եվ մի բուռ ընդդիմախոսների (ընդդիմադիր դժվար է որակել նրանց) ղժղժոցն ու ճչոցները ոչ մի նշանակություն չեն ունենալու հասարակության շահերի տեսակետից:

Եվ սա իսկապես աղետ է. լռությունը սկզբո՞մ, թե՞ վերջում լինի: Հատկապես այն պայմաններում, երբ ապրիլի 2-ից հետո մի շարք քաղաքական ուժեր եւ նրանց ծանոթ լիդերները փաստորեն եւ բնականաբար շարքից դուրս եկան, իսկ նոր սերունդըՙ երիտասարդությունը, դեռեւս բավարար եւ անհրաժեշտ չափով ներկայացված չէ Ազգային ժողովում: Այստեղիցՙ հոռետեսական մի կարեւոր եզրակացություն. առաջիկա հինգ տարին համեմատաբար երկար ժամանակ է անհամբեր երիտասարդության համար խելահեղ արագությամբ ընթացող մեր ժամանակներում դրսեւորվելու, համապատասխան ղեկերին տեր դառնալու եւ պատասխանատվություն ստանձնելու համար: Ուստի նա, երիտասարդությունը, ստիպված է կա՛մ մերվել իշխող կուսակցությանը եւ ժառանգել կաշառակերության ու կաշառատվության նրա ավանդույթները, եւ կամ ընդվզել նրա դեմՙ բախումնային սուր վիճակ ստեղծելով երկրում:

Կա նաեւ 3-րդ տարբերակը, որն ավելի վտանգավոր է ու քայքայիչՙ դուրս գալ երկրից, մանավանդ երբ Ռուսաստանը շուտով ընդունելու է քաղաքացիության մասին ավելի թույլատու օրենքներ:

Այո, հիանում ենք մեծ վարպետի բծախնդիր ու մանրակրկիտ հաշվարկելու կարողությամբ, որի օգտակար գործողության գործակիցը, սակայն, հասարակության, ազգի ու պետության համար հավասար է զրոյի: Քվեարկողների մեծամասնությանը ստիպել, ավելի ճիշտՙ դնել այնպիսի պայմանների մեջ, որ պարտադրված ընդունի քո թելադրած պայմանները, նշանակում է ստրկացնել նրան, ենթարկեցնել քեզ, նրան դնել արտագաղթելու կամ ընդվզելու երկընտրանքի առջեւ: Առաջինը մենք տեսնում ենք արդեն 25 տարի շարունակ, իսկ երկրորդը ունի նաեւ այլ անուն, նույնքան ողբերգական հետեւանքներով:

Իսկապես կա՞ ելք: Առայժմ չգիտեմ:


azg.am
ՀԱԿՈԲ ԱՎԵՏԻՔՅԱՆ
_________________________________________________

Armweeklynews.am [05.04.2017]
ՀՈՌԵՏԵՍԱԿԱՆ ՄՏՔԵՐ ՄԻԱՀԵԾԱՆ ԻՇԽԱՆՈՒԹՅԱՆ ՄԱՍԻՆ
© 2010-2017  Կապը »  Contacts Այցելեք » Facebook
Most popular tags
Արցախ  Երվանդ Քոչար  Հռոմի պապ  Արթուր Սարգսյան Հաց Բերողը  Nor Zartonq  Հայ-թուրքական արձանագրություններ Ethiopian Music  Գրիգոր Զօհրապ  маршал Баграмян  Ermeni  Արսինե Խանջյան  Շառլ Ազնավուր  Cyprus elections  Հալեպ  սակագներ  Data Driven  Marvel  Disney movies Lucasfilm  Netflix  Ռուբեն Վարդանյան  Helen Fisher
awn
  ԼՐԱՀՈՍ  
Ամուլսարի նախագծի տեխնիկական բացերն ու խնդիրները [07.04.2017]
Ժառանգությունը և դրա ընդունման ընթացակարգը [03.04.2017]
Ես ձեզ ասում եմ՝ կգա Ոգու սով և դուք կքաղցեք ճոխ սեղանի մոտ [17.03.2017]
Ձայն ես ուզումՙ ուրեմն վճարիր: Աթոռ ես ուզում` վարձը տուր [17.03.2017]
ՀՀ վարչապետից անչափ դժգոհ ենք, սակայն նույնչափ էլ վստահում ենք [12.03.2017]
«ՔԱՌԱՉԱՓ ՀԱՅԱՑՔ» Բարեգործական հիմնադրամի 2016 թ. գործունեության մասին հաշվետվություն [10.03.2017 ]
Տերմինաբանական մի քանի առաջարկություններ վարչապետ Կարեն Կարապետյանին [09.03.2017]
Հանթսմանը ԱՄՆ-ի դեսպան Ռուսաստանում. Հայաստանի մորմոնների ՛՛աչքը լույս՛՛ [09.03.2017]
Թե ինչու խորհրդարանական ընտրություններին չի մասնակցում ՌԱԿ-ը [06.03.2017]
Ամերիկահայ ներդրողը Իռլանդիան գերադասեց Հայաստանից մեր ապաշնորհության պառճառով [03.03.2017]
100-ամյակը 2000 –ամյակ չէ, հրեաներն իրենց հայրենիքը ետ նվաճեցին 20 դար հետո [03.03.2017]
Էրդողանը գալիս է Մոսկվա նաև Լեռնային Ղարաբաղի հարցով, զգոն լինենք [02.03.2017]