Armweeklynews.amՄՇԱԿՈՒՅԹ
 

 

  ՄԱՆՈՒԿ ՀՈՓԱԼԵԱՆ - Գրիգոր Զօհրապի Եւ Վարդգէսի Վերջին Գիշերը Ու Անոնց Մահը  

ՄԱՆՈՒԿ ՀՈՓԱԼԵԱՆ - Գրիգոր Զօհրապի Եւ Վարդգէսի Վերջին Գիշերը Ու Անոնց Մահը

2007 թուականին տիկինս եւ ես կը գտնուէինք Միացեալ Նահանգներու Միշիկըն քաղաքը, ուր հրաւիրուած էինք ուրախ առիթով մը եւ կը մնայինք քենեկալիս՝ Արսէն Թէրճիմանեանի տունը: Հոն կը գտնուէին նաեւ ուրիշ բարեկամներ եւ ազգականներ:

Օր մը հրաւէր ստացանք Լիբանանէն եկած դրացի Կարապետ Սաղըրեանէն՝ հանդիպում մը կազմակերպելու, իրարու հետ ուրախ մթնոլորտ մը անցնելու համար: Մեր խօսակցութեան նիւթը եղաւ «գաղթականութիւնը»: Պրն. Կարապետ իր հօր գաղթը յիշեց՝ Ամանոսէն մինչեւ Տէր Զօր, ապա Հալէպ եւ հասնելով Լիբանան: Ես ալ իմ կարգիս պատմեցի իմ հօրս գաղթը. ան ալ Ամանոսէն ելած էր եւ Ալեքսանդրապոլէն անցնելով հասած էր Լիբանան 1923 թուականին: Ներկաներէն տիկին Սաղըրեան խօսք առնելով ըսաւ, «ես ալ ձեզի Գրիգոր Զօհրապի եւ Վարդգէսի մահը պատմեմ՝ դէպք մը, որ մեծ տատիկս երկու անգամ պատմած էր մեզի»: Ապա աւելցուց՝ «մեծ մամիկս եւ իր երկու որդիները, Ուրֆայի մէջ պանդոկի տէրեր էին: Օր մը երեկոյեան ժամերուն Գրիգոր Զօհրապը եւ Վարդգէսը ոստիկանութեան կառքով բերին իրենց պանդոկը: Ոստիկաններու հսկողութեամբ անոնք կառքէն իջան եւ դէպի պանդոկ ուղղուեցան:

Մեծ մամիկս հիւրերը ընդունելով զանոնք առաջնորդեց երկրորդ յարկ, ուր կը գտնուէր իրենց սենեակը: Գրիգոր Զօհրապ դառնալով մեծ մամիկիս լուացուելու համար ջուր խնդրեց: Մամիկս ընդառաջելով Զօհրապի խնդրանքին, վար իջաւ եւ թոյլ մը լեցուն ջուր իր հիւրերուն սենեակը հանեց: Գրիգոր Զօհրապ իր ձեռքէն ժամացոյցը հանեց եւ գրպանէն փոքր մետաղեայ հայելի մը եւ զանոնք յանձնեց մեծ մամիկիս, որպէսզի զանոնք իր մօտ պահէ, ապա անոր օգնութեամբ երեսը եւ ձեռքը լուաց: Հիւրերը իրենց գիշերը խաղաղ անցուցին:

Առաւօտ կանուխ նոյն ոստիկանները դարձեալ եկան պանդոկ եւ իրենց կառքը պանդոկին դրան առջեւ կեցնելով դէպի պանդոկ ուղղուեցան: Ոստիկանները ներս մտան եւ մինչ մամիկս բարի գալուստ կը մաղթէր իրենց, ոստիկանապետը կը հրամայէ, որ Զօհրապն ու Վարդգէսը վար իջնեն: Մամիկս անմիջապէս Զօհրապի ժամացոյցն ու հայելին դարակէն առնելով վեր կը բարձրանայ: Ապրանքները տիրոջ յանձնելէ ետք կը տեղեկացնէ, որ ոստիկանները պանդոկ հասած են եւ զիրենք կը խնդրեն: Բոլորը միասին վար կ’իջնեն: Ինչպէս որ եկան, նոյնպէս ալ ոստիկաններու ընկերակցութեամբ կառք կը բարձրանան: Ոստիկանապետը կառքին աստիճաններու վրայ կանգած, մամիկիս մօտ եղող տղուն կ’ըսէ՝ «դուն ալ եկուր մեզի հետ» : Եւ իսկոյն տղան իրենց հետ կառք կը բարձրանայ:

Պանդոկէն հեռանալէ ետք ոստիկանապետը կը հրամայէ, որ կառքը կենայ: Ան կառքէն վար իջնելով հայ տղուն կը հրամայէ, որ ինքն ալ վար իջնէ: Բնականաբար տղան կ’ընդառաջէ ոստիկանապետին հրամանին: «Հիմա կօշիկդ հանէ, որովհետեւ իմ կօշիկներս քուկիններով պիտի փոխանակենք»: Տղան առանց հասկնալու պատահածը, ոտքէն կը հանէ կօշիկները եւ կը յանձնէ ոստիկանապետին: Նոյնն ալ ոստիկանապետը կը կատարէ: «Դուն հոս մնացիր» կը հրամայէ ոստիկանապետը տղուն: «Ես քու կօշիկներդ հագած տեղ մը պիտի երթամ եւ դարձեալ կը վերադառնամ»: Տղան կը մնայ հոն ուր որ հրամայուած էր մնալ եւ իսկոյն կառքը կը հեռանայ: Ժամանակ մը անց կառքը կը վերադառնայ: Ոստիկանապետը վար կ’իջնէ կառքէն եւ կօշիկները կը յանձնէ տղուն, կրկին առնելով իր զոյգը: Տղան կը նկատէ, որ ոստիկանապետին հագած իր կօշիկներուն վրայ արիւնի հետքեր կան:

Տղան պանդոկ կը հասնի: Մամիկը տեսնելով արիւնոտ կօշիկները, զարմացած կը հարցնէ՝ տղաս, որու արիւնն է այս կօշիկիդ վրայ: Տղան կը պատասխանէ՝ Գրիգոր Զօհրապին արիւնն է մամա:

Տիկին Սաղըրեանի պատմութեան աւարտին, բոլոր ներկաները լուռ մնացին:

ՄԱՆՈՒԿ ՀՈՓԱԼԵԱՆ
«ԶԱՐԹՕՆՔ»


Armweeklynews.am [18.04.2016]
ՄԱՆՈՒԿ ՀՈՓԱԼԵԱՆ - Գրիգոր Զօհրապի Եւ Վարդգէսի Վերջին Գիշերը Ու Անոնց Մահը
 
© 2010-2017  Կապը »  Contacts Այցելեք » Facebook
 Գրիգոր Զօհրապ
  Մշակութային լրահոս  

Արա Օշական. «Լուսանկարել սովորեցի Ղարաբաղում» [17.04.2016]

Խրամատներում Կորյուններ են զոհվել, այնտեղ մի՚ լուսանկարվեք [14.04.2016]

Առաջին հերթին պետք է որդեգրել «մի վնասիր» սկզբունքըն [14.04.2016]

Ապրիլեան Խոհեր -Մինչեւ 100-ամեակ եւ Անկէ Անդին [07.04.2016]

Գիրք տպել՝ չի նշանակում ունենալ ընթերցող [06.04.2016]

Ջեմմա Բաղդադյան - Վեհափա՛ռ, հույսն այսպես հավատ չի՛ դառնա… [02.04.2016]

(Slideshow/ Byzantine and Christian Museum)- The spirit of Ararat from the Bronze Age to the 20th century[22.03.2016]

Էդիկ Հովսեփյան. ԻՄ ԽԱՉԱՓԱՅՏՆ ԻՆՁ ՇՆՈՐՀ ԱՐԵՑԻՆ[16.03.2016]

Արաքս. Հայելի՛ս, եկուր հաշտուինք, մահկանացու եմ եւ մեղաւոր [07.03.2016]

Ջեմմա Բաղդադյան-Մենք կորցրել ենք ամենանվիրականը, բայց ոչ՝ արժանապատվությունը[12.12.2015]

ԱԶԷԶԻ ՀԱՅՈՒԹԻՒՆԸ ՔԻԼԻՍՑԻ,ԱՅՆԹԷՊՑԻ,ԿԻԼԻԿԵՑԻ ԵՎ ՏԻԳՐԱՆԱԿԵՐՏՑԻ ԷՐ [24.02.2015]

Մարիանա Պէրթիզլեան Ղազարեան-ԱՍՏՈՒԱԾԱՅԻՆ ՄԵՐ ԼԵԶՈՒԻՆ [22.02.2016]

Բաղդասար Արզումանյան-Վանաձորը հիշում է իր երախտավորներին [16.02.2016]

Տեառնընդառաջը՝ Վանաձորի Մէջ [20.11.2015]

Bedros Turyan (1851-21 Ocak 1872) - ՊԵՏՐՈՍ ԴՈՒՐԵԱՆ [13.02.2016]

Գագիկ Շոլինյան- Մոնթե [28.01.2016]

Վարդգէս Գուրուեան-Հայերս շինենք, թուրք սրիկաները թող վայելեն [19.01.2016]

ԱՆՄԵՂ ՁԱՅՆԸ ԽՂՃԻՍ- ՔՐԻՍՏԻՆԱ ՏԷՐ ՍՏԵՓԱՆԵԱՆ [18.11.2015]

Քնացած Տօնածառը... Այնճարէն Պէյրութ ընդամէնը մէկ ժամ է [16.01.2016]

ԿԱՆԹԵՂ - ՄԱՆԿՈՒԹԻՒՆԸ ՉԱՊՐՈՂ ԵՐԵԽԱՆԵՐ [15.01.2016]

 Արխիվ » 2012-2017