Armweeklynews.amՄՇԱԿՈՒՅԹ
 

 

  Մկրտիչ Ասլանյան .Ատիր ինձ, որովհետև կյանքում տևական, ոչինչ այդ թվում՝ հավերժ սեր չկա  

«Մկրտիչ Ասլանյան «Աշնանային ամպրոպ» գրքից հատված

********

«(Աշխեն): Մի զարմանա: Կյանքում տևական ոչինչ չկա: Մենք էլ ժամանակավոր երևույթ ենք այս հանցավոր մոլորակի վրա:

Պատահեց այն, ինչ արդեն վաղուց հայտնի է քեզ: Քո զգայուն սիրտը չէր կարող չապրել այս, ըստ իս սովորական կոմեդիայի, իսկ քո կարծիքով՝ ողբերգության վերջաբանը: Ինձ միշտ թվացել է, թե ես շատ քիչ եմ ապրելու այս աշխարհում, հետևապես որոշել եմ կարոտով չչվել հանդերձյալ կյանք: Մեր հանդիպումը, ինչպես և մեր ամուսնությունը, սոսկ մի պատահար էր, և հարկ է մոռացության տալ այն: Ցավում եմ միայն, որ միությունը անժամանակ պտուղներ տվեց, որոնք այնուամենայնիվ, կապրեն: Դաժան բան է ամուսնությունը, մանավանդ ինձ համար: Կարծես բանտումն եմ, ոտքերս ու ձեռքերս շղթայված: Այսպես չի կարելի ապրել: Ես ցանկանում եմ անսահման ազատ լինել, ապրել այնպես, ինչպես ցանկանում եմ, կարդալ այն գիրքը, որը հուզում է ինձ, նայել այն ֆիլմը, որն իմ սրտովն է, ուտել այն, ինչն ախորժակս չի փչացնում, սիրել այն կնոջը, որն իր տվյալներով, իր մտածելակերպով նման է ինձ: Ընդունում եմ, սիրելիս, որ փշոտ վարդ եղա քեզ համար:

Վարդը, իմ սիրո վարդը թառամեց և մնացին միայն փշերը, որոնք անողորմաբար քրքրում են քո զգայուն, իրոք սիրով լի սիրտը: Եթե ես քաջություն՝ առավել ևս ասպետական սիրտ ունենայի, այս ամենը չէի գրի քեզ: Այլ շատերի նման, են կոծոծ փշագնդի նման, կկառչեի փեշիցդ ու հետդ քարշ կգայի ամբողջ կյանքում, իբրև ամուսինդ, սիրված քո կողմից, բայց ամայի սրտով, քեզ համար դատարկ սրտով և էությամբ: Ես ամեն ինչ գրեցի: Ատիր ինձ, որովհետև կյանքում տևական, ոչինչ այդ թվում՝ հավերժ սեր չկա: Կա միայն հաճույք, որը վայրկյանական է, և անցնում է, երբ հալվում է այդ վայրկյանն ու լցվում ժամանակի անեզր օվկիանոսը: Ես քայլում եմ դեպի մեծ նպատակը, որ այնպես լայնորեն բացել է իմ առջև իր դռները: Ու հավատա կես ճանապարհին չեմ մնա: Կար ժամանակ, որ ես ոչինչ էի: Իսկ հիմա ամենուրեք ինձ փառաբանում են: Ես սավառնում եմ՝ նստած փառքի անօրինակ ուժեղ թևերին և քանի այդ թևերն ինձ կրում են իրենց վրա, ես անօրինակ երջանիկ եմ, իսկ հետո, ինչպես բոլոր լուսատու աստղերն են ապրել հողագնդի վրա, ու այժմ չկան, չեմ լինի նաև ես:

Ես ամեն ինչ ասացի: Դու խելացի աղջիկ ես, արդեն գիտական բարձր աստիճանով: Մի մտածիր իմ մասին: Դու դեռ կգտնես նրան, ով կյանքի մասին քեզ նման է մտածում:

Երվանդ»:

*******


Մկրտիչ Ասլանյան (1906, մայիսի 5, Կոփ, Արևմտյան Հայաստան - 1986, փետրվարի 10, Թբիլիսի), հայ արձակագիր, լրագրող, ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1934-ից։
Ծնվել է Արևմտյան Հայաստանի Բուլանըխ գավառի Կոփ գյուղում։ 1915 թվականին ընտանիքի հետ գաղթել է Արևելյան Հայաստան։ 1930 թվականին ավարտել է Թիֆլիսի հայկական բանֆակը։ Հետո սովորել է Թիֆլիսի համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետը, բայց այստեղ ուսումը կիսատ է սովորել։ 1923-1928 թթ. որպես կառուցող բանվոր աշխատել է Ղարաքիլիսայում (այժմ՝ Վանաձոր), ապա Թիֆլիսում։ 1928-35-ին աշխատել է «Պրոլետար» թերթում (Թիֆլիս) որպես գյուղբաժնի վարիչ, 1935-1941 թթ.՝ Վրաստանի ռադիոկոմիտեում որպես հայկական հաղորդումների խմբագիր։ 1930-1932 թթ. եղել է պրոլետգրողների միության հայկական մասնաճյուղի առաջին քարտուղարը։ 1941-1945 թթ. ծառայել է Խորհրդային բանակում, մասնակցել Հայրենական մեծ պատերազմին։ Եղել է Անդրկովկասյան ռազմաճակատի «Լենինյան դրոշ» թերթի զինթղթակիցը։ 1956 թվականին նորից աշխատանքի է անցել Վրաստանի ռադիոկոմիտեում որպես հայկական հաղորդումների գլխավոր խմբագիր։ Այստեղ աշխատել է մինչև 1972 թվականը, ապա անցել է կենսաթոշակի։ Միաժամանակ, 1955-1958 թթ. եղել է Վրաստանի գրողների միության հայկական մասնաճյուղի նախագահը։

Ռուսերեն լույս է տեսել նրա «Քողարկված հետքերով» (Թբիլիսի, 1957), «Առաջին ժպիտը» (Մոսկվա, 1975), վրացերեն՝ «Եղբայրություն» (Թբիլիսի, 1958), «Քողարկված հետքերով» (Թբիլիսի, 1966) գրքերը։ Մահացել է Թբիլիսիում։


Armweeklynews.am [05.05.2016]
Մկրտիչ Ասլանյան .Ատիր ինձ, որովհետև կյանքում տևական, ոչինչ այդ թվում՝ հավերժ սեր չկա
 
© 2010-2018  Կապը »  Contacts Այցելեք » Facebook
  Մշակութային լրահոս  

Ոսկան Մխիթարեան- ՈՂԲ ՀԱՅ ԼԵԶՈՒԻ [04.05.2016]

Վարդգէս Գուրուեան - Արցախը Մե՛րն է, Յաղթանակը Մե՛րն է [04.05.2016]

Գրիգոր Գուրզադյան . առանց սիրո ի՞նչ տիեզերք, ի՞նչ աստղ, ի՞նչ մարդ, ի՞նչ գործ… [01.05.2016]

Մեվսես Խորենացու Ողբը. իշխանները գողերին գողակից, կաշառակեր ... [30.02.2015]

Աւետիս Նազարեան . Իրանահայութեան հայրենադարձութիւնը [22.02.2016]

ԵՐՎԱՆԴ ԱԶԱՏՅԱՆ - HANNIBAL ANTE PORTAS! [26.02.2016]

ՑԵՂԱՍՊԱՆՈՒԹԵԱՆ ՈԳԵԿՈՉՈՒՄ ՄԱՐՍԷՅԼԻ ՊՈՒԼՎԱՐ ՕՏՏՈՅԻ Ս. ՅԱԿՈԲ ԵԿԵՂԵՑՒՈՅ ՄԷՋ [20.11.2015]

Ազրպէյճանի Մէջ Եկեղեցին Վերածուած Է Թէյարանի [24.04.2016]

ԹՈՒՐՔԻՈՅ ՄԷՋ ՇՈՒՆԵՐԸ ՇԱՏՑԵՐ ԵՆ [24.04.2016]

ԽԱՉԱՏՈՒՐ ՊՕՂՈՍԵԱՆ- Ինչ որ անցնի մարդուն մտքէն եթէ կ՛ուզէ հերոսանալ այդպէս կ՛ընէ [23.04.2016]

ՄԱՆՈՒԿ ՀՈՓԱԼԵԱՆ - Գրիգոր Զօհրապի Եւ Վարդգէսի Վերջին Գիշերը Ու Անոնց Մահը [18.04.2016]

ՅՈՒՂԱՐԿԱՒՈՐՈՒԹԻՒՆ - Աստուած հոգին լուսաւորէ [18.04.2016]

Արա Օշական. «Լուսանկարել սովորեցի Ղարաբաղում» [17.04.2016]

Խրամատներում Կորյուններ են զոհվել, այնտեղ մի՚ լուսանկարվեք [14.04.2016]

Առաջին հերթին պետք է որդեգրել «մի վնասիր» սկզբունքըն [14.04.2016]

Ապրիլեան Խոհեր -Մինչեւ 100-ամեակ եւ Անկէ Անդին [07.04.2016]

Գիրք տպել՝ չի նշանակում ունենալ ընթերցող [06.04.2016]

Ջեմմա Բաղդադյան - Վեհափա՛ռ, հույսն այսպես հավատ չի՛ դառնա… [02.04.2016]

(Slideshow/ Byzantine and Christian Museum)- The spirit of Ararat from the Bronze Age to the 20th century[22.03.2016]

 Արխիվ » 2011-14