Armweeklynews.amՄՇԱԿՈՒՅԹ
 

 

  Մեր Գիշերապահները  

(Թիւ 27)

Կապոյտ Յիշատակներ Հրդեհուած Մելգոնեանէն


«Մելգոնեանցի ըլլալը չի՛ բացատրուիր, այլ՝ կ՚ապրուի միայն»

Վարդգէս Գուրուեան

Մեր Գիշերապահները

Զանգակ Միսակը

Երբ Մելգոնեան գացի, մանչերու ննջարանին գիշերապահը Միսակ անունով, վաթսուն հինգ տարիքին բարեւ տուած ու անցած, կարճահասակ, գիրուկ մարդ մըն էր։ Իր գլխաւոր պարտականութիւնները՝ ժամը 7։30 էն ետք ննջարան պէտք է ըլլար, կրտսերներուն (6-8-րդ դասարաններ)՝ հսկողութիւն, ապա երբ մեծերը գային, լուռ շրջագայէր, գիշերները շրջէր եւ բաց պառկող տղոց վրաները ծածկէր եւ առաւօտուն ժամը 6։00-ին՝ տղոց արթնցնէր։ Շատ զիլ ձայն մը ունէր, անախորժ ըլլալու աստիճան։  Բնականաբար տղաքս չէինք ուզեր այդքան կանուխ արթննալ, եւ կը յամենայինք տաքուկ անկողիններուն մէջ։ Գիշերապահն ալ, որպէսզի արթնցնէ մեզ, ձեռքի պղնձեայ զանգակ մը ունէր եւ ամէնուն գլխուն վրայ կեցած՝ կը զառնէր։ Է, բնական է որ տղաքը զինք «զանգակ Միսակ» պիտի կոչէին։ Եւ երբ ուզէին հետը խօսիլ, մանաւանդ մեծերը, «Պրն. զանգակ Միսակ»ով կը կանչէին զինք։ Սկիզբները շատ կը ջղայնանար, բայց կամաց-կամաց վարժուեցաւ եւ յաճախ ալ ժպիտով կը պատասխանէր։ Կարծեմ աշակերտ մը իրեն բացատրած էր որ Մելգոնեանի մէջ եթէ պաշտօնեայ մը նման ածական ունենայ, պատիւ էր այդ անձին համար ... ։

Աւարտական տարիս Զանգակ Միսակը գացած էր եւ տեղը Հալէպէն մարդ մը բերած էր Պրն. Պետեանը։ Շատ խիստ եւ խոժոր դէմքով մէկն էր։ Կը կարծէր որ ինք մանչերու բաժնին ընդհանուր տնօրէնն է ... Զինք քիչ մը ուսումնասիրելէ ետք, գլխուն խաղեր խաղալով բաւական մը կակուղցուցինք, կարգի բերինք, եւ վերջաւորութեան՝ մեր կամքով կը շարժէր։

Այս գիշերապահին Պրն. Պետեանը մանչերու կրպակին հաշուապահ- քննիչ ալ նշանակած էր։ Կրպակի պատասխանատուները ես եւ Նիկողոսն էինք։ Երկու օրը մէկ կու գար եւ հաշիւ կը պահանջէր։ Օր մը Նիկողոսը բարկացաւ եւ «եթէ ուրիշ անգամ ալ գլուխ ցաւցնես, ըրածներդ տնօրէնին պիտի ըսենք» ըսաւ։ Մարդը ի՞նչ ըրած ունէր չեմ գիտէր, բայց անկէ ետք սկսաւ մեր հետ շատ աւելի լաւ վարուիլ։

Պաղպաղակի ընկերութեան պաշտօնեան ամէն անգամ որ գար, մեզի ձրի (պախշիշ) պաղպաղակ կու տար։ «Ասիկա ձեզի համար է, անուշ ըլլայ» ըսելով մեզ շատ գոհ կը պահէր։ Մենք այդ պաղպաղակներէն բաժին կը հանէինք դրամ չունեցող պզտիկ տղոց, մեր գործերը տեսնող եւ մեր «պաշտպանութիւնը վայելող» տղոց եւ մնացածն ալ՝ մեզի եւ մեր ընկերներուն։ Այս գիշերապահ հալէպցի «մարդուկ»ը ՝ «դուք իրաւունք չունիք այդ պաղպաղակները ձեր ուղածին պէս կարգադրելու», ըսաւ օր մը։ Ալ համբերութիւնս հատած էր։ «Հոս նայէ», ըսի, «եթէ այսպէս շարունակես հոգաբարձութեան պիտի բողոքեմ որ դուն անիրաւօրէն կ՚ուզես կոր կրպակէն օգտուիլ, եւ գիտես որ վերջդ լաւ չ՚ըլլար»։ Նոյն գիշերը, ո՞վ, չեմ գիտեր, իր անկողինին մէջ ջուր լեցուցած էր ... ։

Այդ վերջին անգամն էր որ հալէպցին կրպակին հարցերուն եւ հաշիւներուն միջամուխ եղաւ։

Հայկ Թագթագեան

Մանչերու շէնքին վարի դրան առջեւ (ճաշարանին մօտ) պահակ մը բերած էին որ գիշերները հոն պէտք էր նստեր որպէսզի տղաքը չփախչէին ... ։ Խե՜ղճ մարդը այնքան բարի էր որ երբ խնդրէինք, ինք դուռը կը բանար եւ որոշեալ ժամուն ալ ներս կ՚ընդունէր մեզ։

Ընդհանրապէս ժամը 11-ի ատենները Թագթագեանին քունը կը տանէր եւ մինչեւ առտու, աթոռին վրայ կը քնանար։ Շատ լաւ գործ էր։ Ատալեանին գործէն աւելի ծանր ... ։

Օր մը ճաշը սպակէթթի էր։ Նախապէս, Թագթագեանը ճաշարանապետ Պրն. Յակոբէն կը խնդրէ որ այդ սպակէթթիէն իրեն ալ քիչ մը պահէ ընթրիքի համար։ Պրն. Յակոբն ալ «թէնճէրէ» (կաթսայ) մը կը վերցնէ, 2-3 աշակերտի բաժինի չափ։ Թագթագեանը գիշերը կու գայ, կը տաքցնէ սպակէթթին, եւ որովհետեւ շատ անօթի կ՚ըլլայ, ամէնը կ՚ուտէ։ «Օ՜խ» կ՚ըսէ, «այսօր կուշտ ու կուռ սպակէթթին կերայ, ասանկ համով սպակէթթի չէի կերած կեանքիս մէջ»։

Յաջորդ օրը Թագթագեանը գործի չեկաւ։ Իմացանք որ գիշերը քունին մէջ մահացած է։ «Կուշտ ու կուռ» կերած սպակէթթիէ՞ն ... ։

Հայկ Լեփեճեան

Երբ Քուէյթէն Կիպրոս վերադառձանք (1971), իմացանք որ մանչերու բաժնի գիշերապահը Հայկ Լէփէճեան անունով շատ գէր տղայ մըն է (300 – 350 փաունտ)։ Շատ ընկերային, բարի սիրտով տղայ մը, որ իր մարմնին ձեւը, կշիռքն ու ճարպերը պահելու համար ճիգ չէր խնայէր դպրոցէն իրեն վիճակուած ճաշաբաժնին (նախաճաշ, ճաշ, ընթրիք), գոնէ երկու անգամը ուտելու։ Բնականաբար, երբ ՀԲԸՄիութեան ակումբը կ՚երթար (շաբաթը միայն հինգ օր, թուղթ կամ «սքէմպիլ» խաղալու), հոն ալ քէպապ մը կամ ճամբան աղուոր սէնտուիչ մըն ալ քանի մը պատառով ստամոքս կը ղրկէր։

Հայկը իր պաշտօնին «գիշերապահ» անունը չէր սիրէր։ «Ես «գիշերային հերթապահ»ն եմ» կ՚ըսէր։ Ինք պէտք էր ժամը 7։30-ին ննջարան ըլլար եւ միայն առաւօտեան ժամը 8։00-ին ննջարանէն վար իջնէր, երբ աշակերտները իրենց գործը վերջացուցած ըլլային եւ դասարանները բաժնուած։ Բնականաբար գիշերները պէտք էր հսկէր, նայէր որ տղաքը դպրոցէն փախած չ՚ըլլային, մեծ տղաքը ժամը 11։00-ին ննջարան ելլէին, կարգապահ մնային, առտու ժամուն արթննային, անկողինները շտկէին եւ ժամը 7։00 երկրորդ յարկ իջնէին աղօթքի եւ նախաճաշի։

Հայկը ժամը 7։00-ի ատենները քաղաքէն մոթորսիքլէթով կու գար (Բարեգործականի ակումբէն), կ՚ընթրէր եւ կամաց – կամաց ննջարան կը բարձրանար։ Հակառակ որ իր պաշտօնին մէջ կար ննջարան մնալ հսկողութեան համար, ժամը 8։00-ի ատենները վար կ՚իջնէր եւ հերթապահին սենեակը (դիւանին դիմացի) կը նստէր եւ տղոց հետ ճատրակ կը խաղար։

Ժամանակ մը ետք, ժամը 7։30-ին, վերի կարգերէն աշակերտ մը վեր կը ղրկէր որպէսզի տղոց վրայ հսկէր, մինչ ինք հերթապահին սենեակին մէջ իր ճատրակի խաղերուն կը սկսէր։ 1973-էն ետք, երբ Հայաստանէն «դոցենտ մարզիչներ» սկսան գալ, Հայկը այդ մարզիչներէն Վարուժան Մինասեանին հետ ճատրակ պէտք էր խաղար եւ Մինասեանին քիչ մը հինցած կատակներուն եւ անէկտոտներուն համար ՝ խնդար։

Քանի մը անգամ յիշեցուցի Հայկին որ ինք ժամը 7։30-ին ննջարան պէտք է ելլէ եւ հոն մնայ։ «Ես տղաքը ղրկած եմ եւ ամէն ինչ կարգին է», կ՚ըլլար իր պատասխանը։ Տնօրէնուհին եւ հոգաբարձուները չկրցան Հայկին հասկցնել որ ինք ստիպուած է իր պարտականութիւնները կատարել որպէսզի կարենայ իր պաշտօնին վրայ մնալ։ Անգամ մը մինչեւ անգամ զինք էր պաշտօնէն ազատեցին եւ քանի մը օր ժամանակ տուին որ դուրս ելլէ Հաստատութենէն։ Բազմաթիւ անձերու հետ խօսելով յաջողեցաւ համոզել հոգաբարձութեան որ զինք ետ պաշտօնի կոչեն։

Քանի մը տարի եւս այդպէս հանգիստ ապրելէ եւ քիչ մը եւս գիրնալէն ետք, կարծեմ Աւստրալիա գնաց։ Ոմանք ըսին որ Պէյրութ վերադառձած է։

Օր մըն ալ լսեցինք որ նիւթական շատ խեղճ վիճակի մէջ մահացած է։

Շնորհակալութիւն Մելգոնեանի բարի պաշտօնեաներուն որոնք մեր հետ կը վարուէին որպէս մեր մեծ եղբայրները կամ մեր հօրեղբայրները։ Իրենք ալ իրենց մեծ բաժինը ունեցան Մելգոնեանը այդքան ջերմ եւ մտերմիկ միջավայրի մը վերածելու։


--------------------------------------------------------------
Armweeklynews.am [18.04.2017]
Մեր Գիշերապահները

© 2010-hp echo date("Y")?>  Կապը »  Contacts  Այցելեք » Facebook
Most popular tags
 Գարօ Փայլան  Երվանդ Քոչար  Հռոմի պապ ANCA Nor Zartonq  Կիպրոս Քեսապ  Գրիգոր Զօհրապ  Շառլ Ազնավուր  Cyprus elections  Operation Nemesis  Վահան Թէքէեան  Data Driven  Marvel  Disney movies Lucasfilm  Netflix  Ռուբեն Վարդանյան  Helen Fisher   Rouben Sevak  Ara Güler  Շանթ   Elisa de Filebo   William Saroyan   Մելգոնեան Կրթական  Հրանտ Մաթևոսյան
Վարդգէս Գուրուեան
  Մշակույթ  
Մելգոնեանի Պաշտօնեաները [17.04.2017]
Անգլերէնի Մեր Ուսուցիչները [17.04.2017]
ԱՐՈՒԵՍՏԱԳԷՏՆԵՐՈՒ ՊԱՏԱՐԱԳ [10.04.2017]
Կոմիտաս վարդապետ .մեկ հասկըցւած անկեղծ ձայն հազար ճառ կարժէ [12.03.2017]
Օ՜, Օր. Քէշիշեան, գիտե՞ս աշակերտներդ որքա՜ն կարօտցած են քեզ [02.03.2017]
Մեր Ուսուցիչներէն ՝Գէորգ Յակոբեան [27.02.2017]
՛՛ԵՍ ՍԷՆ ՎԱԼԱՆԹԷՆԸ ՉԵ՛Մ ՍԻՐԵՐ՛՛՛- ԿԱՄ ԱԼ ՝ ՈՒՐԱԽ ԲԱՐԵԿԵՆԴԱՆ [27.02.2017]
Սիրահարված վրձին...ուսեր, կտավ ճերմակ ու լայն [23.02.2017]
ԱՂԱՒՆԻՆԵՐ [23.02.2017]
Վարդգէս Գուրուեան - «Վարպետ Տիգ»ը [23.02.2017]
Ո՞վ մի ամպ կդնի գլխի տակ [19.02.2016]
Մեր պատմության բաց էջը [14.02.2017]
ՀԵՌԱՁԱՅՆՆԵՐՈՒ ՕՐՀՆՈՒԹԻՒՆ [10.02.2017]
 Արխիվ » 2011-2017