Armweeklynews.amՄՇԱԿՈՒՅԹ
 

 

  ՔԻՉ ՄԸ ԽԵՆԹՈՒԿ  

  Ննջեցեալը՝ Աստուծոյ կամքով 93 տարի ընտանեկան եւ բարեկամական իր շրջանակին մէջ ապրելէ ետք կը հեռանար մեր աշխարհէն. ըսի՝ ողորմածը ցեղասպանութենէն ետք ֆրանսա ծնած ապրած հայկական առաջին սերունդէն էր եւ ան մեզ, տիրոջմով վեց քոյր եղբայրներս քով քովի բերած էր իբրեւ յուղարկաւոր զինքը աղօթքով ճամբու դնելու դէպի անդի աշխարհ։  Մինչեւ իր յաւէտ ննջելը ան անխոնջ աշխատած էր օդանաւաշինութեան եւ պարտիզամշակութեան մէջ։
 
 Փարիզէն իր հարազատ եղբօրորդին պարտիզամշակ Մանուէլը եկած էր, հայախօս իր սրտակից ազգական բարեկամ Պետրոսն ալ հոն էր, եւ իր կենակիցն ու անոր աղջիկն ու ամուսինը։ Քիչ ետք Մանուէլն ու Պետրոսը խնամելու պիտի երթային ննջեցեալին որբ ձգած պարտէզը խնամելու, ուրկէ Մանուէլ Փարիզ պիտի վերադառնար։Անդի աշխարհ մեկնողին ու մեր վիճակին մասին երբ կը խօսէի,-

- Ի՜նչ չար ե՛ս, ինչո՞ւ զիս մինակ ձգեցիր գացիր,- ճչաց տիկին Մարքոնին եւ աւելցուց,- շատ լաւ մարդէր,բայց քիչ մը խենթուկէր,- …un peu fou fou։

- Քիչ մը խենթո՞ւկ,- ուրեմն լաւ.- ըսել ուզեցի որ մարդս պէտք է քիչ մը խենթուկ ըլլայ բնական ըլլալու համար...։

Հայր Մերը ֆրանսերէնով արտասանել ուզեցի միասին, եւ 97 տարեկան տիկին Մարքոնին մեզմէ արագ վերջացուց, բառերը փոխեց եւ Քո-ն, Ձեր- ըրաւ։ Ես ատիկա, իր տարիքին կապեցի, խորհելով որ ժամանակին մարդիկ Աստուծոյ հանդէպ աւելի յարգանք ունէին ժամանակին։ Երեք տարի վերջ տիկին Մարքոնին մէկ դար պիտի ապրած ըլլայ, եւ ան մեզմէ աւելի սէր,յարգանք, ահ ու երկիւղ ունի Աստուծոյ հանդէպ։ Տիկինը արեւէն փախաւ, գնաց կեցաւ շուքին կառքին կռթնած։

Ննջեցեալին եղբօրորդի Մանուէլին, Պետրոսին եւ տիկին Մարքոնիին ֆրանսացի փեսային հետ արագ բան մը խմելուգացինք,ուր զմայլանքով յիշեցի Տիկին Մարքոնիին մտքի արթնութիւնը եւ ուշիմութիւնը. Հայր Մերը արտասանած ատենը Մեր երկնաւոր Հօրը ձեր եւ ձեզ ըսելը։ Մանուէլ կարծեց որ ատիկա իտալերէնի ազդեցութիւնէն էր, ըսել է թէ տիկինը իտալական ծագում ունի, երբ ըսածը համացանցէն ստուգեցի, գտայ որ ֆրանսացի կաթողիկէները մինչեւ 1964ը, երեք դար, ՛՛Հայր Մեր՛՛ին Ձեր-ովդիմածէին,եւ յետոյ փոխած էին, ոչ թէ յարգանքի պակաս ցոյց տալու այլ որպէսզի հայր - զաւակ յարաբերութիւնը աւելի պարզ, մտերիմ ու բնական ըլլայ... այն ժամանակին տիկին Մարքոնին 44 տարեկան էր եղած արդէն, եւ գուցէ չէր ուզած կամ չէր կրցած իր սորվածը փոխել։ Եզրակացուցի որ այս տեսակէտէն ամենէն դիւանագէտ լեզուն ՝ անգլերէնն է վասն զի բոլոր մարդիկը, մեծ թէ պզտիկ, հարուստ թէ աղքատ իրարու իու կ՛ըսեն, you, եւ վերջ։

Տիկին Մարքոնիին փեսան երբ գիտցաւ մեր հայ ըլլալը՝ ՛՛Ազնաւուրին պէս՛՛ ըսաւ... մտածեցի որ մենք հայերս յամենայն դէպս բաղդաւոր ենք. ի՞նչ պիտի ըլլայինք ֆրանսայի մէջ եթէ Ազնաւուրը չըլլար. լա՛ւ որ կայ Ազնաւուրը, թող ան շէն ու պայծառ մնայ,հազար ապրի առողջ ու արթուն մտքովը, դալար ձայնով. փա՜ռք քեզ Աստուած։ Մանուէլին ըսի որ մենք ալ պէտք է մենք զմեզ հպարտ եւ բաղդաւոր զգանք, քանզի մեր մականունը ըսուելուն կամ կարդացուելուն պէս՝ լսողը մեզ Ֆութպոլիսթ եւ մարզիչ Էրիք Պօղոսեանին հետ կը կապէ. սահմանէն անցնելու ատեն, ամէն, տեղ մարդիկ մեզի տարբեր աչքով կը նային, նոյնիսկ եթէ ֆութպոլի մեծ խենթեր չենք մենք։

Մանկուց զգացած էի որ գաղիացիք մեզի պէս քիչ մը խենթուկ են։ Անթիլիասի մեր Ֆրանսերէնի ուսուցիչ մտաւորական,շարժապատկերի յայտնի լրագրողը, լիբանանի ՛՛Մըսիէօ Սինեմա՛՛ն ողորմած Ժան Փիեր Կու Փելլըթանը մեզի պէս քիչ մը խենթուկ էր։ Երբ որ առիթը գտնէր մեր վրան կը խնդար ան աղուոր մը, ու հատ մըն ալ մեր գլուխին կը փակցնէր։ Տետրակիս եւ վիճակացոյցիս մէջ գրեր էր՝ ՛՛Դուք լաւ աշակերտ էք, բայց զիս երբեմն զիս յուսախաբ կ՛ընէք։՛՛

Չէր գիտեր որ ես զինքը յուսախաբ ընելէս առաջ ինքզինքս յուսախաբ կ՛ընէի... առաւել եւս, մէյ մը որ սխալէի կը գումարէի զայն սխալիս վրայ նեղուելով։ Երաժշտութեան մէջ ալ այդպէս էի, վայ որ սխալ նոթա մը երգէի՝ վրան նորերը կ՛աւելցնէի, մանաւանդ երբ լսողը անդրադառնար անոր։ Մեր մեծայարգ եւ սիրելի ու անմոռանալի հոգելոյս երաժշտութեան ուսուցիչս՝ Գէորգ Գանտահարեանը եւս անդրադարձեր էր իմ այդ տկար կէտիս, երբ որ սխալէի՝ մինչեւ երգս վերջացնելս բան մը չէր ըսեր որպէսզի սխալս չբազմապատկեմ, յետոյ կ՛ըսէր ըսելիքը։

Տիկին Մարքոնին կ՛ըսէր որ ննջեցեալը քիչ մը խենթուկ էր, ըսել է թէ ան համակրելի եւ սիրելի մէկն էր, այլապէս 97տարեկանին տիկին Մարքոնին պիտի չըսէր,-

- Ի՛նչ չար ես, ինչո՞ւ զիս մինակս ձգեցիր գացիր...։

Չեմ գիտեր Տիկին Մարքոնիին աղջիկն ու փեսան ի՞նչ զգացին երբ ան ըսաւ ՛՛զիս մինակս ձգեցիր գացիր՛՛։ Աստուած գիտէ՜։


Ճիշդ է որ ամէն օր մենք զմեզ մինակ կը զգանք։ Մանաւանդ երբ որ մէկը սիրելի մը կը կորսնցնենք, բայց եւ այնպէս բան մը գրած ատենս պէտք է մինակ ըլլամ, ազատ զգամ որպէսզի խելքիս ինչ որ փչէ՝ ատիկա գրեմ, քիչ մը խենթուկ...։

ԽԱՉԱՏՈՒՐ Ա. ՔՀՆՅ. ՊՕՂՈՍԵԱՆ
Նիս, 16 Յունիս 2017

________________________________________

Armweeklynews.am [16.06.2017]
ՔԻՉ ՄԸ ԽԵՆԹՈՒԿ



© 2011-2017  Կապը »  Contacts  ԱԱԱյցելեք » Facebook
Most popular tags
 Գարօ Փայլան  Երվանդ Քոչար  Հռոմի պապ ANCA Nor Zartonq  Կիպրոս Քեսապ  Գրիգոր Զօհրապ  Շառլ Ազնավուր  Cyprus elections  Operation Nemesis  Վահան Թէքէեան  Data Driven  Marvel  Disney movies Lucasfilm  Netflix  Ռուբեն Վարդանյան  Helen Fisher   Rouben Sevak  Ara Güler  Շանթ   Elisa de Filebo   William Saroyan   Մելգոնեան Կրթական  Հրանտ Մաթևոսյան
  Մշակույթ  
Նկարչուհի Նորա Ազատյանի կտավների հետահայաց ցուցահանդեսը ԱՄՆ-ում [22.05.2017]
Ամէն տեղ կ՛ապրինք հայ և օտար մեր լեզուովն ու ճակատագրով [27.02.2017]
Գաբրիէլ Երանեան – “Կիլիկիա“ եվ “Հայաստան Երկիր Դրախտավայր“ երգերի հեղինակ [04.05.2017]
Պոլսահայ Համայնքի Աղջկանց Որբանոց Գալաֆաեան Տան Յոբելենական Ձեռնարկները [26.04.2017]
Մելգոնեանի Հոգաբարձուները ... [26.04.2017]
Վարդգէս Գուրուեան - Ալիսը [25.04.2017]
Դասընկերներս-Վարդգէս Գուրուեան [21.04.2017]
ՍՈՒՐԲ ՅԱՐՈՒԹԵԱՆ ՄԻՋԵԿԵՂԵՑԱԿԱՆ ՏՕՆԱԿԱՏԱՐՈՒԹԻՒՆ ՄՕՆԱՔՈՅԻ ՄԷՋ [19.04.2017]
Մեր Գիշերապահները [19.04.2017]
Մելգոնեանի Պաշտօնեաները [17.04.2017]
Անգլերէնի Մեր Ուսուցիչները [17.04.2017]
ԱՐՈՒԵՍՏԱԳԷՏՆԵՐՈՒ ՊԱՏԱՐԱԳ [10.04.2017]
Կոմիտաս վարդապետ .մեկ հասկըցւած անկեղծ ձայն հազար ճառ կարժէ [12.03.2017]
 Արխիվ » 2011-2017